Organisatie

Organisatie GGZ


Vanaf 1 januari 2014 ziet de Geestelijke Gezondheidszorg, de GGZ, er in Nederland als volgt uit. Ze is opgedeeld in vier compartimenten. De punten 1 tot en met 3 vallen onder verzekerde zorg. De vierde vorm wordt niet door de zorgverzekeraar vergoed.

1. De praktijkomgeving van de huisarts

Al vele jaren wordt de huisarts ondersteund door praktijkondersteuners. U kunt hier denken aan de diabetesverpleegkundige. Ook op het gebied van de GGZ is er een praktijkondersteuner, de POH-GGZ. Vaak gaat het om een gespecialiseerd verpleegkundige. De huisarts kan een patiënt voorstellen om enkele gesprekken met deze ondersteuner te hebben met als doel de problematiek duidelijker te krijgen en gericht te kunnen verwijzen. De zorg die aan de patiënt geboden wordt, valt onder de huisartsenzorg. Dit betekent dat deze zorg niet verrekend wordt met het jaarlijks eigen risico.

Voor deze zorg geldt:

  • Er is sprake van lichte problematiek
  • Er is geen vermoeden van een psychische stoornis
  • De zorg wordt binnen de basisverzekering vergoed
  • De zorg valt binnen huisartsenzorg, dus eigen risico wordt niet aangesproken.

 

2. De Generalistische Basis Geestelijke Gezondheidszorg (de GBGGZ)

Bij het vermoeden van een stoornis verwijst de huisarts naar de GGZ. Dit is ofwel de GBGGZ (de generalistische basis GGZ), ofwel de SGGZ (de specialistische GGZ). De Generalistische Basis GGZ is bedoeld voor mensen met lichte tot matig ernstige stoornissen. De GBGGZ is onderverdeeld in verschillende typen zorgzwaarte: Kort, Midden, Intensief en Chronisch.

Een psycholoog binnen de GBGGZ behandelt kortdurend. Hij heeft daarvoor een aantal “tools” tot zijn beschikking die speciaal voor de Generalistische Basis GGZ zijn ontwikkeld. De psycholoog doet eerst een intake (kennismaking) met de cliënt. Op basis hiervan bespreekt hij met de cliënt wat het te verwachten traject lijkt te worden (Kort, Midden of Intensief).

Voor deze zorg geldt:

  • Er is sprake van een stoornis
  • De nadruk ligt op kortdurende therapie
  • De zorg wordt vergoed binnen de basisverzekering
  • Het eigen risico wordt aangesproken.

 

3. De Specialistische Geestelijke Gezondheidszorg (de SGGZ)

Wanneer sprake is van zwaardere problematiek, vaak ook langer bestaand, verwijst de huisarts naar de SGGZ.

Voor deze zorg geldt:

  • Er is sprake van een stoornis
  • Er is complexe problematiek aanwezig
  • De ernst van de problemen is hoog en/of lang bestaand
  • De zorg wordt vergoed binnen de basisverzekering
  • Het eigen risico wordt aangesproken.

 

4. Overige zorgproducten (OZP)

De overheid heeft bepaald dat een aantal stoornissen is uitgesloten van verzekerde GGZ-zorg. Het gaat hier onder andere om aanpassingsstoornissen (reacties op een ingrijpende gebeurtenis), werk- en relatieproblematiek, en een aantal andere stoornissen. De therapie hiervan betaalt u zelf. In sommige gevallen voorziet uw aanvullende verzekering hierin. Informeert u bij uw verzekeraar.

Voor deze zorg geldt:

  • Er hoeft geen diagnose te zijn
  • De therapie wordt door u zelf betaald
  • Uw eigen risico wordt niet aangesproken
  • Er worden geen gegevens verzameld op landelijk niveau.

 

Elders op deze website, onder ‘onze visie op zorg’, kunt u lezen dat wij therapie ook zien als deskundige begeleiding bij uw behoefte aan ontwikkeling. Therapie is zeker niet alleen bedoeld om in te zetten wanneer er sprake is van een stoornis en bijbehorende diagnose. Ook wanneer u wilt ‘werken aan uzelf’ is dat een belangrijk motief om voor therapie te kiezen .

Voor ons gaat het er niet om een scheiding aan te brengen tussen ‘wel een stoornis’ en ‘geen stoornis’. ‘De behoefte aan ontwikkeling’ is een belangrijk motief om in therapie te gaan en kan veel brengen/opleveren. Wel betekent dat in het nieuwe GGZ-stelsel, dat u de therapie zelf betaalt. Wij gaan daarbij in onze praktijk uit van een tarief naar draagkracht.